Κύριε Αρβανιτόπουλε, κλείστε τους

Λίαν προσφάτως έμαθα από σοβαρούς ανθρώπους που πονάνε τη δημόσια παιδεία  και ανησυχούν με ειλικρίνεια για το μέλλον των παιδιών, ότι από πέρυσι εμφανίστηκε ένα καινούριο φαινόμενο αθλιότητας και μπαγαποντιάς στον χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που φουντώνει επικίνδυνα.

Φροντιστήρια που ειδικευόντουσαν στην προετοιμασία των παιδιών για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, μετατρέπουν σωρηδόν τον εαυτό τους σε ιδιωτικά σχολεία ή μάλλον σε ιδιωτικά λύκεια. Κάνουν αίτηση στο υπουργείο Παιδείας, παίρνουν την άδεια λειτουργίας και στη συνέχεια συνεχίζουν να δουλεύουν ως φροντιστήρια.

Το πλεονέκτημα που διαφημίζουν είναι ότι τα παιδιά του λυκείου δεν χρειάζεται να «σκοτώνονται» πηγαίνοντας και στο σχολείο και στο φροντιστήριο, αφού μπορούν να φοιτούν μόνο στο δεύτερο παίρνοντας τίτλο και για το πρώτο. Αν και με βάση τον νόμο τα ιδιωτικά σχολεία είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα που έχει ορίσει το υπουργείο Παιδείας, μέσα στις αίθουσες κάνουν μόνο τα μαθήματα προετοιμασίας και κανένα άλλο.

Φτιάχνοντας μικρούς βιβλιοφάγους

Μια έρευνα που δείχνει τι συμβαίνει σήμερα και προτείνει λύσεις

Τα περισσότερα Ελληνόπουλα δεν διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία. Γνωστό επίσης είναι ότι στην Ελλάδα είναι μικρό το ποσοστό των ενεργών αναγνωστών. Aγαπάμε βέβαια το βιβλίο... αλλά δεν το διαβάζουμε! Και όμως όλοι παραδέχονται την αξία του διαβάσματος και της φιλαναγνωσίας, ήδη από τα πρώτα χρόνια του παιδιού, καθώς είναι κοινή πεποίθηση ότι η πρώιμη επαφή του παιδιού με το βιβλίο συντελεί αποφασιστικά στην πολύπλευρη ανάπτυξή του. Από την άλλη, σε μία χώρα που αντιμετωπίζει οξύτατο οικονομικό πρόβλημα μπορεί να γίνει λόγος για υιοθέτηση πολιτικών για την καλλιέργεια του διαβάσματος στα παιδιά έως 12 ετών;